Begin december was ik te gast in de Unie bij de talkshow van Ernest van der Kwast. Ernest schreef voor de gelegenheid een ode aan mij als vuurspuwer. Vandaag plaats ik eindelijk zijn tekst op mijn blog:
Vuurspuwer
Wie het profiel van David Boelee op de Internet Movie Database bekijkt, ziet één film en één rol. Silent Sonata, ‘fire blower’. Ik heb de film op het International Film Festival Rotterdam gezien en was overdonderd door de schoonheid. De film gaat over een circuskaravaan die aankomt in een oorlogsgebied en zijn kampement opzet voor het huis van een gezin. Er is een clown, een acrobaat, een krachtpatser, een vuurspuwer. Regisseur Janez Burger verzamelde de beste circusartiesten van over de hele wereld. Eén van die artiesten is de Rotterdamse vuurspuwer David Boelee. Op zijn website noemt hij zichzelf ‘een van de beste vuurspuwers ter wereld’, maar wie Silent Sonata heeft gezien, weet dat hij dé beste is. In de film neemt David Boelee het op tegen een tank. Het is een scène die je niet vergeet, omdat het ergens een echo is van de beelden van de man die op 5 juni 1989 een tank probeerde tegen te houden op het Plein van de Hemelse Vrede. In Silent Sonata daagt Boelee de tank uit. Hij danst en spuwt metershoge vlammen, de tank draait een rondje en vuurt een schot af. Het is een poëtische krachtmeting, en je benijdt de man die eigenlijk niets kan beginnen maar wel de grootste indruk achterlaat.
Hoe word je vuurspuwer en hoe word je de beste van de wereld? David Boelee is begonnen op zijn negentiende. Hij leerde de basics van een vriend, maakte zelf zijn fakkels en gaf spontane optredens tijdens underground-feestjes. ‘Je moet veel oefenen,’ zegt hij. ‘En je moet het randje opzoeken.’ Ik vraag hem wat hij daarmee bedoelt. ‘Hoe ver je kunt gaan,’ legt Boelee kalm uit, ‘zonder al te erg te verbranden.’ Hij is dus autodidact? Boelee knikt en laat me zijn brandwonden zien. ‘Deze heb ik opgelopen tijdens een show,’ zegt hij en wijst op een litteken op zijn arm. ‘Ik kreeg een brandende ketting niet meer los.’
Hij heeft zich ook een keer verslikt in de brandstof, maar daar krijg je alleen longontsteking van.
Behalve vuurspuwer is David Boelee ook dichter. Als poetryslammer heeft hij menig podium onveilig gemaakt. Maar hij doet daar op verzoek nog een schepje bovenop. Boelee is de bedenker van de eerste en enige literaire vuurshow ter wereld. Denk aan de winter, maar vergeet de haard en de poëzie van Jan Greshoff. Denk aan de winter en aan een zwartgeblakerde ziel.
Het moge duidelijk zijn. David Boelee is niet te boeken voor verjaardagsfeestjes.
In een maand waarin kou, wind en duisternis de sleutelwoorden zijn, is het belangrijk jezelf warm te houden. Op 28 januari combineer ik in Delft het vuur weer met poëzie tijdens de Avond van de Poëzie. Ik heb me voor deze gelegenheid laten inspireren door een gedicht van Lucebert en de prachtige kunsttuin van stichting WAD. Op een klein eiland laat ik vurig het resultaat zien en horen.
De avond is sowieso de moeite waard, met in totaal zes dichters. De vijf andere dichters zijn: Mohammed Abu Leil, Sieger Baljon, Julien Holtrigter, Peter Knipmeijer, Coen Peppelenbos. Daarnaast vindt de opening plaats van een tentoonstelling met originele kunstwerken van 21 beeldend kunstenaars uit binnen- en buitenland: Olaf de Baar, Simone ten Bosch, Wolfgang Brenner, Ann Derkx, Georgia Grigoriadou, Claudia Haberkern, Hiromi Isogami, Apostolos Kotoulas, Paula Kouwenhoven, Masahide Kudo, Theodore Lalos, Hendrik van Leeuwen, Yvonne Muizert. Els Otten, Marisa Polin, Marius Quee, Jun Sato, Dodog Soeseno, Karola Teschler, Tamaar Tóth Varjú en Noriko Yida.
Hoera! Carnivale is terug in Den Haag! Twee jaar geleden begon het festival daar en vorig jaar beleefde het festival een editie in Groningen. Dit jaar vindt het festival zowel plaats in Groningen als Den Haag en Pyromancer is er bij. Voor Groningen hebben we nog niet definitief besloten welke show we er neer gaan zetten, maar In Den Haag staat de Pyroselle er in ieder geval. Deze keer samen met mijn goede vriend Tom, live op drums. We gaan de boel laten knallen, met heel veel vuur! Komt dat zien, komt dat zien!
Het was een mooie voorstelling van Pyroselle, afgelopen vrijdag in het Spoorwegmuseum. Een enthousiast publiek van ouders en blije kinderen. Bekijk het zelf:
Vandaag, vrijdag 23 december, opent Pyroselle het evenement Winter Station in het Spoorwegmuseum in Utrecht. Als kind kwam ik graag in dit museum. Het maakte het grote indruk op me, dus ik voel me vereerd dat ik er nu de vuurshow Pyroselle uit mag voeren. En dat niet alleen: het museum heeft me ook gevraagd twee blijvende vuurtjes te maken die voor de deur komen te staan, ter vervanging van de vuurkorven die ze in voorgaande jaren gebruikten. De opening vindt plaats om 19 uur het museum is deze avond gratis toegankelijk. Winter Station duurt tot en met 8 januari 2012.
December is een feestmaand, ook voor Pyromancer. Als het kouder wordt zoeken de mensen nu eenmaal graag een vuurtje op. Er zit veel leuks aan te komen. Op donderdag 1 december gaan we eerst voor het binnenwerk, en wel in de Unie te Rotterdam. Iedere maand presenteert Ernest van der Kwast daar een talkshow waarin hij een drietal gasten interviewt, met als vast onderdeel een ‘bijzondere Rotterdammer’. Ze hadden eerder al de man die op straat overeerlijke sambal verkoopt, deze keer ben ik aan de beurt om er een warme avond van maken. We gaan praten over mijn werk als vuurspuwer en hoe iemand er op komt om van vuurshows zijn werk te maken. En natuurlijk ook over de speelfilm Silent Sonata die begin 2011 in première ging. Een andere gast die u niet mag missen deze avond is Adriaan Geuze. Hij is de architect van het spekgladde Schouwburgplein, dat tijdens dat zelfde filmfestival ieder jaar weer slachtoffers eist. De gladheid schijnt tot het verleden te gaan behoren, ik ben benieuwd naar zijn verhaal. Verder nog Henk Oosterling van Vakmanstad. En tussen het praten door natuurlijk lekkere muziek van Rats on Rafts. Kom en luister!
Deze week kreeg ik het droevige bericht dat Wim Doedel, een zeer gewaardeerd en gerespecteerd collega vuurkunstenaar is overleden. Vanmiddag werd hij in Vlijmen gecremeerd. Vanuit Canada herdenk ik hem en haal ik herinneringen op aan zijn voorstellingen en de persoonlijke ontmoetingen die ik had met hem. Met zijn kunst inspireerde hij velen om hem heen. Doedel smeedde vuur, chaos en duisternis samen tot een goed lopende machine, rokend en vol brandende olie, bruisend als het leven zelf. Ik twijfel er niet aan dat zijn geest voortleeft in de velen die hij raakte en dat we hem op die manier nog vaak tegen zullen komen. Maar vandaag buig ik mijn hoofd en draag mijn vuurshow vanavond hier in Toronto op aan Wim Doedel. Met respect.
Nog één nachtje slapen en dan is het zo ver: mijn eerste vuurshow in Canada dit jaar. De reis verliep voorspoedig: het vliegtuig is niet neergestort en er is geen vals alarm geslagen bij het zien van mijn nieuwe fakkels. Gisteren ben ik aangekomen in Sydney, gelukkig bleek het de juiste van de twee. Daar treed ik samen met vijf andere acts op als onderdeel van de Sydney Action Week. Dit korte festival is een goede opwarmer voor het Halifax International Buskers Festival. Als dat is afgelopen, mag ik een weekje ontspannen in de natuur, waar ik even niet naar applaus, maar naar zalm ga vissen. Het Scotiabak Buskerfest in Toronto is een prachtige afsluiter van mijn tour in Canada. Moet ik er nog aan toevoegen dat ik er zin in heb?
Kent u Mischa Keijser al? Hij is een goede vriend die toevallig ook nog fotograaf is. En niet zo´n klein beetje, hij is een hele goede. Zo is hij de maker van het kiekje dat nu alweer bijna negen jaar mee gaat als een verdomd goede foto van een goede vuurspuwer. Een tijdje geleden gingen we weer samen op pad. In het kader van een grote opdracht, maar vooral ook omdat we dat leuk vonden gingen we op pad om te bewijzen dat water en vuur prima in het zelfde kader past.
Met zowel gepaste als ongepaste trots presenteer ik jullie hierbij mijn nieuwe site. Geheel opgetrokken in WordPress. Gepaste trots, omdat het mijn eigen kindje is. Daar ben je trots op, want zo hoort dat. Ongepaste trots, omdat ik me nog steeds schaam voor het feit dat mijn site bijna een jaar lang uitsluitend in het Nederlands te bekijken was. Maar ook dat is verleden tijd: alle inhoud is nu ook in het Engels beschikbaar. Alle inhoud? Nou ja, bijna alle inhoud. Op mijn weblog kan het voorkomen dat bepaalde posts uitsluitend in het Nederlands zijn, al zal ik ook hier proberen vanaf nu zo veel mogelijk tweetalig te werken. Let ze fun biegin piepols, zis jer wie wil bie wan wis a beng!
